Net als de Gestalt therapie duidelijk maakt dat we blokkeren door niet afgemaakte processen, ontstaan er in ons brein ook blokkades door onafgemaakte processen. Als mens komen we het best tot ons recht als we in verbinding zijn met onze belangrijke anderen en met ons zelf. Denk eens terug aan die keer dat je als kind overstuur was en er op dat moment niemand was om het mee te delen. Je besluit om er niemand mee lastig te vallen en “je lost het zelf wel op”. Van gebeurtenissen die we met anderen kunnen delen hebben we minder last achteraf, dan van gebeurtenissen die we maar alleen oplossen.
Uit onderzoek is gebleken dat onafgemaakte hersengolven, gebeurtenissen die niet verwerkt worden, als stress opgeslagen worden in ons brein en wel in ons limbische brein.
"In therapie ga je toch praten? Hoe kom je er anders achter wat je hebt te veranderen?" Niet elke overtuiging of gedachte is cognitief aan te pakken. Er zijn een heleboel gebeurtenissen die in een ander deel van onze hersenen worden opgeslagen, dan waar onze taal zit.
In 2019 hoorde ik voor het eerst over brainspotting. In 2022 heb ik het zelf voor het eerst ondervonden. Ik was meteen diep onder de indruk, van hoe alles wat ik tot nu toe had geleerd in mijn opleidingen, hier in samenkomt.
Als we geboren worden, hebben we veelal nog geen last van blokkades. In afhankelijkheid van onze ouders of verzorgers leren we onszelf kennen en leren we hoe we ons leven kunnen leiden. We maken beschermingsmechanismen aan als onze behoeften en emoties niet voldoende gezien worden en daarbij wordt aangesloten. En in de loop van ons leven kunnen we tegen deze overlevingsmechanismen gaan aanlopen. Soms kun je je gedrag niet eens meer verklaren, omdat je er al zo gewend aan bent, maar kom je het tegen in contact met een ander, zoals in relaties of in je werk.
Als we de moed hebben om uit te zoeken hoe we die blokkades kunnen opruimen, zoeken we een therapeut op, om samen te kijken hoe we weer meer ons zelf kunnen worden.
Naast een aantal andere methodes, gebruik ik in de therapie brainspotting.
Enkele voorbeelden waarbij we brainspotting kunnen inzetten zijn:
-
Faalangst
-
Negatief zelfbeeld
-
Blokkades in het jezelf presenteren (werk, opleiding)
-
Angst in het verkeer
-
Angst voor afwijzing
-
Verslaving
-
Pijn
-
Trauma
-
Patronen die zich blijven herhalen
-
Schaamte
-
Nare herinneringen die terug blijven komen
Brainspotting is een natuurlijke en uitermate effectieve therapievorm om bewuste en onbewuste blokkades en trauma’s te verwerken en los te laten. Het kan helpen bij het verwerken van negatieve ervaringen en het aanpakken van symptomen die ons nu in de weg zitten.
Brainspotting werkt onmiddellijk in de diepe hersenstructuren en het lichaam. Zonder dat het nodig is de hele tijd over je problemen te praten of je ervaringen te analyseren. Spanningen en onverwerkte gebeurtenissen worden opgeslagen in ons limbische brein. Het beredeneren en willen verklaren speelt zich af in een ander deel van ons brein, onze neocortex. En daarom lukt het ons soms niet om met gesprekstherapie bepaalde gewoontes of overtuigingen te veranderen.
Brainspotting is een psychotherapeutische en lichaamsgerichte methode die zich richt op het verwerken van blokkades die ons dagelijks functioneren op een negatieve wijze beïnvloeden.
Als iemand over iets praat, kijkt hij of zij naar een bepaald punt. Als die blik (oogpositie) op dat punt vastgehouden wordt, raken relevante gebieden in de hersenen gestimuleerd waardoor informatie die in die gebieden in de hersenen en in het lichaam ligt opgeslagen in de vorm van onverwerkte ”informatie-capsules” worden aangesproken en zich gaan oplossen.
Waar we kijken beïnvloedt hoe we ons voelen
Het gaat niet om het beeld, maar om de kijkrichting. De oogposities zijn cruciaal. De subcortex doet de verwerking op een, voor de neocortex, onlogische wijze en is vele malen sneller dan de neocortex. Het brein scant 24/7 het lichaam, maar ook de buitenwereld op gevaar. Alles wat te veel is wordt opgeslagen in het brein.
Brainspotting werd vanaf 2003 ontwikkeld vanuit de EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) door David Grand. Hij heeft vele collega’s en cliënten betrokken in zijn onderzoek naar zijn ontdekkingen die hij deed, toen hij EMDR op een andere manier ging toepassen.
In brainspotting heeft David Grand alle therapievormen die hij kent geïntegreerd: psychoanalyse, EMDR (een meer procedurele brein-lichaam techniek) en Somatic Experiencing (een diepe lichaamsgerichte methode).
En nog steeds is deze methode in ontwikkeling.
Hoe gaat het in zijn werk?
Als je bij mij komt, dan zoeken we samen waar je aan wilt werken, of waar je door belemmerd wordt.
Je krijgt van mij een koptelefoon op, waarop zachte bi(o)laterale muziek te horen is, die de linker en rechterhersenhelft met elkaar helpt verbinden.
Als we het hebben over waar je aan wilt werken, wordt het deel waarin dit opgeslagen ligt in je brein geactiveerd. Ik vraag je met je aandacht naar je lichaam te gaan om te voelen waar je de spanning het sterkst voelt, die met deze blokkade of dit probleem verbonden is. Ik vraag je dan om een score aan deze spanning te geven, waarbij 0 geen enkele spanning is en 10 heel veel spanning.
Soms zullen we dan zoeken naar een deel in het lichaam waar je juist relatief rust ervaart. Daarna gaan we met behulp van een pointer, een aanwijsstok, de oogpositie bepalen, waar je deze spanning het sterkst voelt. Je richt dan een tijdlang je blik op de punt van de pointer. Je kunt het vergelijken met staren: door met je blik naar buiten gericht te zijn gaan je met je aandacht naar binnen.
Ik zal je er in begeleiden terwijl ik alleen maar aanwezig ben. Ik heb geen invloed op wat er bij je van binnen gebeurt, dan mijn oprechte belangstelling en afstemming op jou.
Wat raakt mij zelf zo in deze methode? Blokkades ontstaan doordat we in situaties ons soms afzonderen of ons alleen voelen, waarbij we denken: “ik los het wel weer alleen op”. Dat zijn de gebeurtenissen waarin de golven in onze zenuwbanen die alle informatie verwerken stokken en het onafgemaakte proces zich ergens in ons limbische systeem opslaat. Om processen af te maken hebben we juist verbinding nodig, met ons volwassen deel, maar ook met een ander.
Zo komt deze therapievorm samen met de Gestalttherapie, waarin de kern is, dat mensen zichzelf leren kennen ‘op de contactgrens’ In verbinding met de ander kunnen we dingen waarin we vastlopen, afmaken. Dat levert meer verbinding op met ons zelf.
En daarin wil ik er graag voor je zijn.